Geslapen heb ik niet, ja, 5 minuten, 20 minuten, enz. Tegen Tours, het is half acht, mogen we eruit. Ik ben bewerkt met een stuk hout, zo lijkt het, en wollig in mijn hoofd. Ook in Frankrijk is het zwaarbewolkt en regenachtig. Voor ons zit een Turkse man uit Amsterdam. Hij rijdt regelmatig naar Spanje en terug om zijn Spaanse geliefde te bezoeken en hij glundert terwijl hij dat verteld. Hij vindt de reis ook heel erg lang duren en de bus erg vol. We hebben het over Turkije en Jan vertelt dat hij er een paar keer is geweest, ook in het binnenland, en dat het verschil met de kust zo groot is.
We rijden via de Périférique rond, of beter gezegd door, Parijs richting Brussel. Daar zijn we drie uur, half vier, lekker druk, en mogen de binnenstad in om wat mensen af te zetten. Zo doen we nog even wat sightseeing, mooie stad, trouwens. Op naar Antwerpen via wat binnenwegen, dan naar Breda binnenstad, alwaar ik op 100 meter van het studentenhuis van mijn dochter kom. Even na Breda geeft een politieauto aan: volgen. De papieren en de rijtijden worden gecontroleerd. Het duurt en het duurt.
Eindelijk een weerzien met Rotterdam, de Brienenoordbrug, de Maas, en de Maasboulevard. Achter de bouwput van het CS stap ik uit de bus en loop naar station Hofplein de Randstadrail. Een groep van wel acht mannen en vrouwen controleert de kaartjes. Een knaap wordt afgevoerd. Ik wil een enkeltje kopen richting Rodenrijs, maar dat kan kennelijk niet. Ik vraag uitleg aan de controleurs, maar niemand weet het. 'Stap maar in', zegt er een, en wat doe je dan als gehoorzaam burger?
Er hangen slingers in de tuin en het achterpad, dat de naam JanCaesarpad heeft gekregen, en een foto van mij prijkt op de achterdeur.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten