Moe

maandag 25 juli Corbeil - Brienne-le-Château 26,6 km 07:45 - 15:45 bewolkt en buien
Het lijkt wel of ik met een gesel ben afgerost, gebroken van het slapen of wat daar voor door is gegaan op die twee aan elkaar gebonden houten banken. Hier moet je echt jong voor zijn.
Na een paar koppen betonspecie, Claude eet wat anders, staan we buiten. Een oppoetsbeurt zit er aan het fonteintje in de toiletruimte niet in. Het spettert voor de verandering. Er ligt een kaarsrechte streep tot aan de horizon. Goed werk van die Romeinen, al zal het grind er wel later op gestort zijn. Regelmatig loop ik tien, twintig meter achteruit om de beenspieren een wat andere beweging te gunnen. Dat helpt tegen stijfheid en je ziet omgeving eens wat anders. Alhoewel het beeld hier hetzelfde blijft: koren links, koren rechts of omgekeerd. Bij het kanaal een paar dagen geleden was het genieten: ...
Voor Braux kunnen we gelukkig rechtdoor over een landweg, wat ik al had voorgesteld. Als we vanwege de regen onder een paar bomen schuilen, gebruiken we tegelijk de lunch maar. Claude stopt er ook wat pillen in. Dat moet zo om de paar uur.
Er komt geen eind aan de D396, terwijl de vrachtwagens langs ons gieren. De meeste chauffeurs wijken wel ruim uit, die krijgen van mij een duim omhoog wat meestal wordt beantwoord. Anderen passeren op korte afstand, waardoor je bijna wordt omgeblazen.
Claude sjokt op een eind achter me aan. Hij heeft het vandaag niet zo door die nacht, vertrouwt hij me 's avonds toe, en hij is moe.
Op het stuk land tussen Châlons en Brienne, 75 km afstand, grofweg Amsterdam - Rotterdam, zijn maar een paar dorpjes te vinden met totaal misschen 1000 mensen. Dat is nog dunbevolkt!
Brienne herken ik nog van 2009. Bij het Office de Tourisme geeft een leuke Française met een heerlijke stem me een formulier waarop ik mijn gegevens moet invullen, kopieert mijn id en als bedankje krijg ik de sleutel. Er is niets veranderd.
Omdat het maandag mogen we voor onze boodschappen nog even een paar kilometer lopen. Ik maak spaghetti op één elektrisch pitje, terwijl Claude slaapt. Het gaat erin als koek, de rest is voor het ontbijt morgen. Daarna liggen we vroeg op bed, moe.