Poulet chili

zondag 14 augustus Lausanne - Vevey 26 km 08:35 - 16:50 zon
We pakken de metro, feitelijk de bus vanwege werkzaamheden aan het spoor, naar het centrum van Lausanne. Naast me in het bushokje zit een donkere knaap, baseballpet, spijkerbroek, wit T-shirt en een kruis aan een ketting om zijn nek, de bijbel te lezen. Moet kunnen. In de bus zit een gezin van sprekend op elkaar lijkende meiden, en een moeder met zielig kind, van zigeunerafkomst. Later zien we de meiden zich installeren om te bedelen. Moet ook kunnen, jong geleerd, oud gedaan, maar waarom gaan ze niet gewoon werken?
De kathedraal van Lausanne is eenvoudig mooi, geen beelden, daar heeft Calvijn voor gezorgd. Het hoofdorgel is ontworpen door Giugiaro, en hij heeft z'n best gedaan om er een juweeltje van te maken. De speeltafel heeft vijf klavieren en vele registers, en de klank is met zijn trompetsectie magistraal.
Rond Lac Leman, zoals het meer van Génève eigenlijk heet, heeft men hier grotendeels een wandelpad aangebracht. Dat is gemakkelijk, want zo kun je de weg niet kwijtraken, als je het water consequent aan een kant houdt. Er komt een rugzakker me tegemoet en ik begin een praatje. Hij loopt een rondje meer, grofweg 160 km, doet dat in zes dagen, woont hier vlakbij en heeft door verkeerde schoenen veel last van blaren. Bon courage.
Er staan kunstobjecten van staal in een tuin, zo kijk op een geel sculpture dat Adam and Eve is genoemd.
Het is geheel andere dag, dan alle voorgaande. Zo kunnen we uitgebreid genieten van bloot vlees langs het meer. Sommigen hebben veel buikvet, maar ik zie toch ook prachtig gebruinde ranke lichamen die bij mij zo door de vleeschkeuring komen.
In Pully rijdt een ministoomtreintje. Jong en oud mogen er voor dezelfde prijs op, volwassenen betalen het dubbele. Een van de wagons vervoert drank van het merk Six Roses, spreek het uit als sirose en denk dan aan je lever.
Vrouwe Justitia in Cully komt uit 1718 en heeft een Zwitsers kostuum aan. Bij het meer staat een plataan uit 1798, die heeft Napoleon dus nog meegemaakt. Op de uiterste punt van de camping waar wij passeren, staat een Nederlandse auto. Hoe komt u op deze plaats verzeild, vraag ik aan de vrouw. Mijn moeder heeft de plek ooit blindelings op de kaart aangewezen en toen is mijn vader er heen gereden, en sindsdien komen we hier. Ze is ook een wandelaarster en heeft in Turkije over ezelspaden gelopen.
Terrasvormige wijngaarden strekken zich kilometers uit langs de noordkant van het meer. Het wandelpad slingert hier doorheen en af en toe een druifje kan geen kwaad voor een pelgrim. Het uitzicht is prachtig.
De pastoor van de Notre Dame gaat vanavond voor een dagje weg, dus ik kan jullie niet ontvangen, verontschuldigd hij zich, maar ik roep de conciërge en jullie kunnen hier douchen. Even later staan we in een gebouwtje naast de kerk, waarin zich een ruimte bevindt met twee bedden. Het ruikt er wat aangeslagen en we laten de deur uren wagenwijd openstaan. De douche heeft een verkwikkende uitwerking: Claude gaat slapen en ik op zoek naar drank en eten.
Alle eetzaken behalve de 4-sterren blijken gesloten, op zondagavond?! Een indische tent brengt uitkomst. We bestellen Poulet chili, en dat heeft op mij de uitwerking dat ik na twee happen inwendig zo geprikkeld ben, dat ik onbedaarlijk aan de hik ga. Het is een voor een pelgrim volledig ontoereikend maal, die paar stukjes kip en brokjes aardappel.