Levensvreugde?

Do 6 juni Holten - Vorden 30 km 7:40-15:50 zon
Na het ontbijt neem ik afscheid van Femmy. Ze is aardig, maar houdt privé en zakelijk gescheiden. Het is een prachtige ochtend. Ik ga niet eerst naar het centrum om de route op te pakken, hiervandaan steek ik rechtdoor om een stukje verderop op de route aan te haken. Daar staan nog steeds van die draaibare kubussen met informatie over het jaartal dat op de paal vermeld staat. Inmiddels heb ik al 1275 als laagste gezien en 1999 als hoogste. Dit kunstwerk heeft de stad aardig wat geld gekost.
In de verte klinken sirenes. Er staan twee ambulances. Een boerin zegt, dat er een ongeluk gebeurd is, het zoveelste sinds deze weg geen voorrangsweg meer is. De bewoners moeten nog aan de nieuwe situatie wennen. Ja, eerst moeten er doden vallen. Het jongetje dat bij haar staat, loopt met krukken, vanwege een gebroken scheenbeen en kuitbeen. Naderbij gekomen liggen er twee mensen in de ambulances, de auto's waar ze in zaten zijn gekreukeld en de weg is geblokkeerd door politieauto's.
Hè, ik wist niet dat er witte konijnen in het wild voorkwamen. Kennelijk zijn er een paar ontsnapt. Een paar schooljongens steken stoer een sigaret op, ze kunnen amper zelf naar de wc. Ik kan niet laten ze op de gevolgen te wijzen. Ze snappen het wel, maar vinden het zo lekker!?
De zendtoren van Markelo is nadrukkelijk aan de horizon aanwezig. Ik loop door een laan met aan weerszijden grote beuken, 60 - 70 cm doorsnee. In een ervan is Jan gekerfd, ik heb het niet gedaan. De Vellerweg is een authentieke boerenweg door een gebied dat rond 1930 is ontgonnen. Op de meeste boerderijen staat het jaartal 1931 met een naam. Deze heet Ruimzicht, wat je noemt een toepasselijke naam in deze weidse omgeving.
Voor Laren ligt het landgoed Verwolde met een schitterend landhuis uit 1346. Een bordje verwijst naar de Dikke boom. Eerst kom je langs oom Frits, een afstervende eik uit 1791. Jongemannen die met me oplopen doen hier het onderhoud en hebben oom Frits dit jaar nog opgehaald, van levende uitlopers ontdaan. Ik denk dan meer aan het afleggen van deze stervende veteraan die Napoleon nog heeft meegemaakt. Even verderop staat een Douglas tweelingspar uit eind 19e eeuw. En na nog weer honderden meters lopen staat daar eindelijk de Dikke boom, een eik van 450-500 jaar. Dan word je stil. We bomen nog wat over deze reus en daardoor vergeet ik een foto te maken.
Net buiten Laren komt een jong stel me tegemoet. 'Die kant heen', zeg ik. 'Dat dachten wij ook, maar dat is verkeerd', is het antwoord. Teruglopend blijken we alle drie een witrood teken over het hoofd te hebben gezien, het zit verscholen tussen het struikgewas. We lopen nog een tijdje met elkaar op en dan hoor ik opeens: 'Prettige dag verder.'
Het Twentekanaal is een breed kanaal dat in 1936 is geopend om de textielindustrie extra mogelijkheden te geven. Aan de Berkel ligt de Staringkoepel, een theehuis, dat de dochter van de dichter A.C.W. Staring heeft laten bouwen. Het is een saaie lange weg door het bos. Gelukkig is er even voor Vorden nog wat afwisseling in de vorm van het landgoed Enzerinck met een mooi optrekje erop.
Bij het postagentschap in de Bruna-boekwinkel ontdoe ik me van alle overbodige troep en stuur die naar huis. Dat scheelt toch 1117 gram minus het gewicht van de doos.
De gastvrouw doet open met krulspelden in het haar, vanavond is het kooravond en dan wil ze er netjes uitzien. Haar zwager is er ook nog, maar kom maar verder, wat wil je drinken? Haar zwager en zij hebben een gesprek over zijn vrouw die al vele jaren manisch-depressief is en hij noemt voorbeelden van haar gedrag: ineens is zij geabonneerd op 8 tijdschriften, heeft zich ingeschreven voor verschillende cursussen, een naaimachine en een mobiel aangeschaft, heel veel boodschappen gekocht en de volgende dag weer voor een weeshuis, en dan ligt ze weer weken op haar kamer of voor dood op de grond. De hulpverlening kan niets doen, zeggen ze, en hij zit er maar mee. Nu moet ze worden opgenomen om haar medicatie in te stellen, maar zij wel niet. De man lijdt er zichtbaar onder, de levensvreugde is allang uit hem weggeëbd.
Ik heb het eerste boekje van het Pieterpad uitgelopen, 235 km, morgen deel twee.