Halfweg

Di 19 mei San Pedro - Salamanca 24,5 km 7:55-13:00 bewolkt/guur
Om zeven uur kunnen we een ontbijt halen in de bar, tenminste dat had Jorge zo afgesproken met de bardame. Als we er aankomen is de bar nog dicht en is zijn vriend Gabriel, Chaba voor intimi, die er heeft geslapen opgesloten. Na tien minuten van allerlei dingen geprobeerd te hebben, doet ze gapend de deur open en verontschuldigd ze zich met lo siento. Nu moet ze alles voor ons ontbijt nog regelen: thee, koffie en de tostados. Dat gaat redelijk snel. Om even voor acht uur kunnen we dan eindelijk op stap.
Het is koud, er staat een harde gure noorden wind. Ik ben blij dat ik een jas aan heb. Het kost me een uur om op temperatuur te komen. De omgeving is weer mooi, maar door de kou heb ik er minder oog voor. Na drie uur lopen is Salamanca in de verte te zien. Nog tien kilometer en dan kunnen we een dag rusten. De bewolking breekt en de temperatuur wordt wat aangenamer. Er ligt van de verschillende grote percelen een palet aan kleuren: roodbruine klei, goudgeel gras en groen graan, dit afstekend tegen het wit en blauw van de lucht. De stad duikt steeds weer achter heuvels weg. We bereiken het kruis op een paar kilometer voor de stad. Dit moment wordt uitgebreid vastgelegd. Op de uitgestrekte vlakte heeft de slag van Aldeatejada plaats gevonden. Ruimte genoeg om te vechten. Mona blijft bij het kruis achter om even alleen te zijn, de mannen lopen door. Het is nog een fors eind naar de Romaanse brug. Pelgrim Ben zal er wel een keer helemaal van uit z'n dak gaan. Het wegdek is zeker niet uit de oudheid en ik twijfel ook aan het cement. Ja, je moet kritisch blijven, ook bij oude troep.
De camino leidt dwars door het oude centrum van Salamanca. Het is een juweel van een stad, daarover morgen meer. We gaan naar hostel Sweet Home aan Calle Jesus. Beter kan het voor een pelgrim niet uitkomen. Verwacht geen luxe. In de kamer van Nils en mij staat een tweepersoonsbed en een stapelbed, maar we komen er alleen om te slapen. En dat gebeurt ook nadat we eerst een pizza hebben gegeten en de omgeving van de universiteit hebben verkend en het beroemde Plaza Mayor hebben gezien. Op weg daarnaar toe kwamen we Mona tegen en samen zoeken we Jorge en Chaba op in een tapasbar. Deze heeft een mooi uitzicht op de plaza. Ik word pas tegen zeven uur wakker en ga op zoek naar de anderen. Het Plaza is dan de aangewezen plaats. En vlak ervoor loop ik Jorge en de Duitse Gabrielle tegen het lijf. En zo gaat het steeds in de pelgrimfamilie.
Iedereen heeft al in de loop veel gegeten en zo zit ik nu alleen van mijn maaltijd te genieten, nou ja, meer van de goede jaren 60 soulmuziek. De maaltijd zou thuis niet hoog scoren. Ik ben nu halverwege en heb in 20 dagen ruim 500 km gelopen. Het weer was warm, maar beter dat dan regen. Ik heb veel leuke contacten en heel veel indrukken opgedaan. Spanje, een prachtig land!