Midsommer

Zo 17 mei Puerto de Bejar - Fuenterroble de Salvatierra 30 km 6:45-13:50 zon/wind
Je betaalt er wat voor, maar dan krijg je een mooie kamer, lekker bed, twee warme maaltijden en een ontbijt. De gastvrijheid staat hoog in het vaandel van de waard en waardin. Nog een laatste handdruk en we staan in de vroege morgen. Het is fris. De camino gaat onder de grote weg en loopt dan de vallei in. Het gaat vrij snel naar beneden en uit ervaring weet ik dat het ook weer naar boven gaat als de rivier gepasseerd is. De Bejar is een wonderschoon gebied. Hier geen droge dorre steppe, maar sappig gras met koeien en muurtjes. Het lijkt wel of ik Midsommer loop, alleen de moord moet nog worden gepleegd. We blijven de gehele dag op gepaste afstand van elkaar lopen. Bij een rust zoals in Calzada de Bejar en Valverde Delacasa zitten we bij elkaar om te eten en rusten. Na Valverde ligt een steengroeve, de berg wordt geheel afgegraven. Het is een prachtige dag en ik geniet van het geel van de brem dat perfect afsteekt bij het lilapaars van andere bloemen. Ook de vergezichten zijn overweldigend. Rond kwart voor twee zijn we bij de herberg, waar een Jose de scepter zwaait. Het is een kleine bebaarde en driftige man. Michelle is wat dat betreft zijn tegenpool. In de herberg is plaats voor wel 75 pelgrims. Wij slapen op een zaal met negen stapelbedden. Ik zit buiten deze blog te schrijven en wie komt er langs, het is de Duitse Mona van dagen geleden. Later gaat Jorge wat met haar drinken. Nils wil naar de mis. Ik vind dat ook wel wat, het geeft de camino een extra tintje. Het is een kerk die uit grote natuurstenen is opgetrokken. De mis begint wat later want de priester is wat later en de attributen moeten nog worden klaar gezet. In de kerk zit linksvoor de harde kern van twaalf vrouwen die alles voorzingen. Verder zijn Jose, zes pelgrims waaronder Nils, Mona, Jorge die alleen vanwege haar is meegegaan, halverwege gaat hij dan ook weg en ik, en de lokale mensen aanwezig, totaal ongeveer 30 mensen. Het geluid is abnormaal slecht en ik zou hier graag mijn kennis op het gebied van geluid eens willen botvieren. Aan het eind van de mis worden de pelgrims naar voren geroepen en krijgen de zegen. Ik krijg een volle scheut wijwater in mijn gezicht. Beter gezegend kan niet.
Na de mis gaan we naar de supermarkt, die niet rijk gesorteerd is en alleen oud hard brood heeft. We eten met een internationaal gezelschap in de herberg. Mona trekt de mannen aan als een pot honing de bijen. Eerst een eenvoudige salade, daarna een linzensoep naar recept van Jose, waarvoor hij na afloop applaus in ontvangst neemt.
Ineens zegt Michael in de slaapzaal:George Gently, doelend op de tv-serie die hij erg goed vindt.
Om broer jaloers te maken: Mona slaapt in het bed boven mij. Niet dat ik daar iets aan heb.