Wasdroger

Za 16 mei Hostal Asturias - Puerto de Bejar 24 km 7:35-13:45 zon
Het restaurant is nog niet open, sterker we kunnen geen eens binnen door. Dan maar via de branduitgang naar buiten. Er is nog geen personeel. Charlotte telefoneert en 10 minuten later arriveert de barman. Hij had zich verslapen. De man moet zich nu vijf slagen in de rondte werken om alle bestellingen af te werken: koffie en een tostado. En dan later alle rekeningen. Dat is even werken voor de man.
Het is een etappe langs de weg met af en toe een stukje over een pad. Koel en rustig weer. Al snel loopt ieder z'n eigen tempo. In Aldenueva del Camino zie ik Jorge en Nils weer die via een pad zijn gegaan. Ik breng wat overbodig gebleken spullen naar het postkantoor. Dat scheelt bijna 500 gram. Na een koffie en een broodje gaat het verder langs de weg. De wind is aangetrokken tot windkracht 6 of meer, pal op kop, hetgeen het lopen tot een vermoeiende bezigheid maakt.
Het stijgt langzaam 200 meter tot in Banos de Montemayor. Hier is wederom een stop, waarna we met z'n drieën de laatste kilometers tot Puerto de Bejar afleggen. Uiteraard gaat dit ook gepaard met een klim van 150 meter, want de pelgrim krijgt het compostela niet zonder zweet.
We worden gastvrij ontvangen in hostel El Acebo. Na een opfrisbeurt, maaltijd en siësta is het de tijd doorbrengen tot de volgende maaltijd. Onze was is gedaan en wordt gedroogd op de tafel gelegd. Het meeste is prima gegaan, maar mijn overhemd heeft er na mijn handwas nog nooit zo gekreukt uitgezien. Ik kan het geen eens dragen, het moet eerst weer natgemaakt worden en gedroogd. Ik snap trouwens toch niet, waarom je met dit weer een wasdroger gebruikt. Het is slechts verspilling van energie. De was is in de zon binnen een uur droog.
Het op de Via ontstane koppel van Duitser Dieter en Belgische Rita heeft via een omweg naar Hervas, waar ze wilden maar niet konden overnachten, komt laat in de middag moe aan. Hij rookt pijp, een antiek genotmiddel, wat ik Arie een aantal dagen geleden ook heb zien roken.
We eten met z'n zessen. Bij het natafelen ontstaan er leuke gesprekken over de camino en waarom mensen het doen. De waard geeft ons een glaasje Orujo, een sterk drankje.