Kaarsje voor P

Ma 1 juni Xunqueira - Ourense 24 km 7:15-12:30 bewolkt
Het begint wel zeer vroeg te rommelen. En zo zit ik om 5:40 uur op het toilet, voor de meesten de eerste handeling van de dag. Het blijkt wel erg vroeg te zijn en ik ga weer op bed liggen. Een half uur later gaat het echt van start en doorgaans ben ik zo klaar met inpakken. Inmiddels heb ik wel wat ervaring. Sommigen doen daar zo lang over.
Het regent een beetje. Het pekineesje krijgt een regenjasje aan en ook Jorge trekt een poncho aan. Dat zijn van die onhandig grote lappen, waar je altijd hulp voor nodig hebt. Bovendien zweet je er binnen een paar minuten in als een otter. We zetten ons in beweging richting bar voor ons ontbijt. Aan de muur hangt een gitaar en ik kan het niet laten. Het fleurt de slaperige zaak in ieder geval op.
Jorge vertelt over Spanje. Hij kan zich kwaad maken over de regio's die zich om economische redenen willen afscheiden. Diezelfde regio's krijgen volgens hem het door hun afgedragen geld terug. We lopen meer dan twee uur door de dorpjes voor en het industriegebied van Ourense. In de stad zelf gaat de weg alleen maar omhoog, er lijkt geen eind aan te komen.
De herberg is een oud klooster en ligt naast een begraafplaats, dus dat is wel rustig. Jorge en ik hebben echter besloten een dag in Ourense te blijven om bij te komen. Luiciano en Augustin willen morgen verder. De laatste heeft vanochtend een afspraak gemaakt met een dokter om de insectenbeten te laten onderzoeken. Rond een ervan is een rode ring verschenen. Nadat Luiciano en Augustin zich hebben ingeschreven in de herberg gaan we in het oude centrum op zoek naar een restaurant. Daar wordt ons voorlopig laatste gezamenlijke maal gebruikt. Het geeft een enigszins triest gevoel, maar we zien ze zaterdagochtend in Santiago weer.
Vandaag is loopmaatje Koos jarig. Met hem en een paar andere mannen heb ik lange tochten in Engeland en Schotland gemaakt. Gefeliciteerd old fellow.
Even na zes uur ben ik in de basiliek van San Martin. Een imposant gebouw opgetrokken uit graniet. Hoge machtige zuilen dragen het dak. Het is koel. Ik ben er bewust alleen heengegaan om aan een goede bekende van mij te denken en er een kaarsje voor te branden. Ik heb al vaak op deze tocht aan hem gedacht. Voorheen hadden we leuke gesprekken met elkaar, maar door een tia is zijn spraakvermogen nu zeer beperkt. Ourense ligt dicht bij zijn geboorteland Portugal en ik vind het daarom een geschikte plaats om extra bij hem stil te staan. Ik schuif een muntstuk in de gleuf en achter elkaar gaan er tien elektrische kaarsjes in de bak van de Virgen de los Remedios aan. Daarna denk ik een tijdje sterk aan hem. P, ik hoop dat je het gevoeld hebt. Tot gauw.
Als ik na wat rond gelopen te hebben weer bij het hostal terug ben, zitten daar Jorge met Gabrielle op het terras. We drinken wat en later komen Luiciano en Augustin er ook nog bij. De insectenbeten hebben bij Augustin een allergische reactie opgeroepen en het ziet rr daardoor erger uit dan het is. Hij heeft er medicatie voor gekregen.  We besluiten samen te gaan eten. Het worden tapas, uitgezocht door Augustin.