zaterdag 6 juni 2015

Santiago de Compostela

Za 6 juni Oltedo - Santiago de Compostela 17 km 6:10-9:45 bewolkt/zon
De laatste dag op de camino. We staan vroeg op om de drukte in het Oficina do Peregrino voor te zijn. Het zou een dalende etappe moeten worden, maar de praktijk wijst anders uit. We stijgen steeds bijna net zoveel als we dalen. En ook nu vlak voor het einddoel. Ik weet het: de weg is het doel, maar zonder einddoel blijf je lopen.
Tegen elke grote stad aan liggen dorpjes, zo ook rond Santiago. In een ervan nemen we ons ontbijt. Daarna gaat het recht op de kathedraal af. De camino kruist de bocht in de spoorbaan, waar een paar jaar geleden de hsl uit vloog. In het hek hangen gedenktekens. Nog een klim en we zijn er. Midden op het plein voor de kathedraal feliciteer ik Jorge.
Duizend kilometer, toch een aardig stukje. Ik ben 29 april vertrokken uit Sevilla en onderweg twee rustdagen genomen. Snel uitgerekend heb ik dus 37 dagen gelopen, gemiddeld zo'n 27 km per dag. Ik vind het eigenlijk te veel, maar je zit in een groep en de afstanden tussen dorpen zijn op de Via de la Plata nog wel eens groot.
Jorge wil wachten op Luiciano. Ik ga liever direct naar het Oficina do Peregrino om de stoet van de Camino Frances voor te zijn. En ik ben net op tijd. In het Oficina krijg je nadat je credencial is gecontroleerd het compostela, het officiële document met je naam in het Latijn. Als ik weer buiten kom zijn Luiciano en Jorge gearriveerd. Ook loop ik Alberto, de Italiaan, tegen het lijf. Leuk hem weer te zien. Jorge gaat in een grote rij pelgrims staan, terwijl Luiciano mij naar het hostal brengt.
Mooi hostal. Het is er een komen en gaan van mensen. De kamer is pas om twee gereed. Ik kan mijn rugzak opslaan bij de andere. Luiciano gaat ook Jorge ophalen, maar ze hebben elkaar kennelijk gekruist, want Jorge is eerder binnen dan hij.
Hierna gaan we naar de kathedraal voor de pelgrimsmis van twaalf uur. Er is nog tijd om het interieur te bekijken, het beeld van de heilige Johannes aan te raken en de crypte te bezoeken. Ik kijk of ik nog bekenden zie en warempel, daar zit Augustin. We feliciteren elkaar. Aardige vent, ik mag hem wel. Ik vond het jammer, dat onze conversaties soms wat pover waren door de taal.
Een kwartier voor tijd begint een non met het voorzingen van enkele liederen. Het gaat als in 2009: de kerkgangers hoor je amper, maar zij spreekt ze bemoedigend toe. En langzaam komt de gemeenschap op gang. Tijdens de mis worden er nog steeds mensen de kathedraal in gelaten, hetgeen mij wat chaotisch en storend overkomt. Er komt een hele stoet netjes geklede mensen binnen met een jong meisje in een schitterend witte jurk, waarschijnlijk voor haar eerste communie. Net als een vrouw die bijna de gehele tijd met haar mobiel bezig is. Doe dat buiten. Een kerkwacht probeert orde te houden door mensen die binnen komen naar de zijkanten te dirigeren en ze er op te wijzen dat ze tijdens de mis geen foto's mogen maken. Uiteindelijk wordt de botafumero, het manshoge wierookvat, door de zijbeuken geslingerd. Dat gebeurt door acht mannen via een katrolmechaniek. Het vat komt bijna tegen het plafond.
Ik ga terug naar het hostal. De anderen waren al aan het begin van de mis weggegaan. Luiciano zit er te wachten tot hij op zijn kamer kan. Jorge en Augustin zijn gaan eten en komen later binnen. We nemen afscheid van Augustin, die de bus pakt naar het vliegveld. Wij kunnen naar onze kamer.
Na een opfrisbeurt ga ik wat eten. Het wordt een grote bocadillo vegetal en een stevige pint. Die heb ik wel verdiend. Daarna loop ik door de straten. Bij dit zonnige weer is het een aardige stad. Ik heb er ook drie dagen veel regen gehad.
Vroeg in de avond gaan Jorge en ik nog wat eten. Hij heeft weer of nog last van zijn ingewanden, maar mijns inziens krijgen die ook geen rust door zijn eet- en drinkgedrag. Er is een harmonieorkest aan het spelen. Het is leuk weer eens muziek te horen, hoewel het geluid wel wat wegvalt op het grote plein. Wel lekker buiten spelen in de zon om half negen. Jorge is in een bar naar Juventus - Barcelona gaan kijken. Terug in het hostal ga ik langs de kamer van Luiciano om afscheid te nemen. Het was leuk hem ontmoet te hebben. En op de kamer zet ik de tv op de wedstrijd.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten