Hoe het kan gaan

We hadden het gezellig vorig jaar op de Via de la Plata: Ben, Kees, Annelies, Riecky en ik. Mijn metgezellen op het traject van Sevilla tot Mérida, zo'n twee weken lang. We zagen elkaar vaak in dezelfde herbergen en liepen ook delen van de dag met elkaar op. Maar lang niet altijd. Ik vind alleen lopen ook prima en geniet dan van de rust, de schoonheid van de natuur en het landschap, en mijmer weg in mijn gedachten.
We hadden afgesproken om de Camino Mozarabe als het zo uitkwam met elkaar te lopen. Ik loop liever in een warmer gedeelte van jaar, dus in mei en juni, maar door omstandigheden van de heren wordt het nu april en mei. Tot Granada wandel ik echter alleen door het prachtige gebied van de Sierra Nevada, Daar zal ongetwijfeld nog sneeuw op de toppen liggen. In Granada voegen de anderen zich bij mij en gaan we richting Mérida. Of die plaats wordt gehaald betwijfel ik, want de anderen hebben zich wel in een heel krap tijdschema gepropt. We gaan het zien.
De tocht vanaf Almería naar Mérida duurt nog geen maand, voor mijn doen een korte wandeling.
De komende maanden probeer ik mijn kennis van het Spaans nog wat bij te spijkeren, want het is altijd prettig als je wat meer kan zeggen dan buenos días.