Alhambra

Vr 13 mei Granada
Leonie wil laag blijven en we lopen daarom om de hoogte van het dorp heen om naar de auto te gaan. Het is altijd kiezen tussen een korte weg en klimmen of een lange weg en laag blijven.
In Estepona schijnt de zon en is het al 20 graden. Dat blijft zo zolang we op de kustweg rijden richting Malaga. Daarna buigt onze weg af naar het binnenland, gaat de zon schuil achter dikke wolken en gaat het zelfs regenen. Kunnen we niet beter aan de kust blijven, vraagt Leonie zich wanhopig af, we hebben alleen nog maar regen gehad.
In Granada zetten we de auto in de parkeergarage en lopen langs hostal Ziri, waar ik wat kleding moet ophalen die ik er heb achter gelaten. De vrouw die open doet moet even kijken en herkent me dan. Ik stel Leonie aan haar voor als mijn hija. We babbelen nog wat en ik bedank haar. Op naar het andere hostal, dat aan de overkant van de Gran Via ligt. Na de spullen op de kamer te hebben gezet, gaan we naar de kathedraal. Die heb ik een paar weken geleden bewust niet bezocht. Leonie krijgt korting op haar studentenpas en ik als jubilado. Het is een prachtige kathedraal. Als grote stad van toen kon je natuurlijk niet achterblijven. Als we op de tweede rij stoelen voor het altaar neerstrijken om daarover door de ingeblikte stem uitleg te krijgen, komt er een groep van wel twintig jonge knapen voor en naast ons zitten die allemaal op elkaar lijken.
Ik probeer de e-tickets voor het Alhambra bij de erop vermelde boekhandel om te ruilen voor toegangskaarten, maar wordt doorverwezen naar een ander adres op het ticket. Vreemd, dat je als boekhandel gespecialiseerd in boeken over het Alhambra, deze service niet meer biedt. Je kunt de mensen direct een boek aanprijzen.
Eerst wat eten. Dat doen we bij een van de restaurants die uitkijken op het Alhambra en waar ik destijds ook heb gezeten. Ik wijs Leonie op de pijlen van de camino.
Via de brug over de rivier gaan we over de kiezelweg naar boven en de ingang van het Alhambra. Leonie wil nog een wedstrijd doen 'wie het eerst boven is', maar ziet er bij nader inzien toch vanaf, bang dat haar oude dad zal winnen.
Het Alhambra is een complex uit de tijd van de Moren. Het omvat paleizen, Alcazaba, Generalife, kerken, woningen, tuinen en vijvers. Beroemd zijn de mozaïeken, waar Escher, een van mijn favoriete kunstenaars, inspiratie opdeed voor zijn etsen met regelmatige vlakverdeling. Leonie kijkt haar ogen uit en doet ideeën op voor onze tuin.
Na drie uur hebben we het wel zo'n beetje gezien en zijn we toe aan een drankje. Na eerst in de foute richting te zijn gelopen, komen we in een buurt met alto's. Aan de overkant zijn het tatooboys en -girls, wij zitten bij studenten en muzikanten.
Als laatste attractie deze dag neem ik Leonie mee naar de Iglesia San Juan del Dios, de zeer rijk gedecoreerde kerk, waar een avondmis wordt gehouden. Een handjevol gelovigen is aanwezig voor de mis. Als de donkere priester praat zingt de geluidsinstallatie constant rond. Om wat bij te verdienen zou ik in Spanje Caesar Acustics kunnen oprichten. Wat heb ik daar vaak slecht geluid gehoord.
Rest ons een snelle hap en een run naar het hostal vanwege de regen.
Door alle regen en de daarbij los komende emoties ben ik vergeten neef Ton te bellen en hem te feliciteren met zijn verjaardag. Jongen, alsnog een goed levensjaar toegewenst.