De rots en regen

Do 12 mei Gibraltar, Estepona
Na het ontbijt in de bar met de stierenkoppen aan de muur lopen we door de gezellige wijk naar de bushalte. De bus komt er gelijktijdig met ons aan. De procedure voor het afhalen van een huurauto mag ook wel wat soepeler worden. Alle gegevens zijn al bekend en dan nog duurt het lang voordat je de sleutel krijgt.
Leonie wil graag rijden, hetgeen ik prima vindt. Op naar Gibraltar. Wat een oen, heb ik de verkeerde kabel bij de TomTom gedaan. Dan doen we het maar via de mobiel. En onderweg: regen en af en toe zon. Er wordt zelfs nog tol geheven. Misschien is de weg naar Cadiz wel met Europees geld aangelegd en betaal ik nu nog eens. We rijden door een prachtig natuurgebied ter grootte van de provincie Gelderland. Aan ruimte geen gebrek.
In de verte ligt de rots van Gibraltar. De gps leidt ons door La Linea, een compleet verpauperd dorp aan de grens met al even armzalige mensen. Ik had gelezen, dat je niet met de auto de grens over moet rijden, maar in een parking ervoor moet zetten. Dat was een goed advies, want auto's staan in de rij en voetgangers kunnen doorlopen. Je paspoort wordt wel twee keer gecontroleerd, eerst aan de Spaanse kant en daarna aan de Britse. Het is te gek voor woorden, dat Gibraltar nog steeds Brits is. Maar tot woede van de Spanjaarden zal Engeland de landtong wel nooit terug geven.
Even na de grens steken we de baan van het vliegveld over. En dan komen de gekleurde betonnen woon- en kantoorgebouwen. Vreselijk wat een kunstmatige omgeving. Een stuk verderop is de Main Street. Hier ademt alles Engels: de winkels, straten en een deel van de mensen. Het giet weer eens en iedereen kruipt onder de luifels of loopt doelloos een winkel in. Ik probeer nog een kabel voor mijn TomTom te kopen, maar 10 Pond, 14 Euro vind ik wel erg veel. Leonie wil de rots beklimmen of het schiereiland rondlopen en vindt mij de spelbreker. Als het droog weer zou zijn, was ik direct als een gems de rots op gesprongen en had daarna nog een rondje gedaan, maar het is nog geen half uur droog of Pluvius gooit weer een teil water naar  beneden. Volgende keer beter.
Na een korte rit komen we in Estepona, onze overnachtingsplaats aan de kust. Dit blijkt een zeer fraai dorp. In de oude kern zijna alle straten opgefleurd met geraniums en andere planten in gekleurde bloempotten. Iedere straat in zijn eigen kleur. Zaterdag is er een processie.
Tussen de buien door gaan we op zoek naar een restaurant voor het avondmaal, wat tapas wordt. Leonie ziet in de 25 Euro shop een leuke jurk voor een feestje, maar als we uitgegeten zijn is de winkel dicht.