Mezquita

Za 14 mei Cordoba zon
Oh, what a night. Een hoop herrie in het hostal en matig geslapen. Na het desayuno in een trendy eetcafé is het even zoeken naar de ingang van de parkeergarage. Daarna stuurt Leonie bedreven de auto Granada uit en gaan we richting Cordoba. Het landschap wordt bepaald door olijfbomen. We komen langs de plaatsen, waar ik drie weken geleden liep. In Castro del Rio, met die orgastische vrouwen, is het tijd voor koffie. Leonie wil ook churros met chocolate.
In Cordoba moet je natuurlijk de Mezquita zien. Anders dan weken terug staat er nu een lange rij voor de kassa, maar na een half uur kunnen we de bijzondere wereld van moskee-in-kathedraal bewonderen. De katholieke vorsten hebben na de Reconquista een kathedraal over de Moorse moskee gebouwd. Het grote aantal bezoekers verdwijnt in de immense ruimte.
Hierna slenteren we door de straten. Het is knetterdruk. Bij sommige huizen staat een rij mensen te wachten voor een bezoekje aan de patio, het is immers patiodag.
Leonie moet toch wel iets shirt kopen, want die is zo goedkoop. Ik ben zo terug, zegt ze, even passen. Na een kwartier word ik toch ongerust en loop de winkel in. Ze komt net de trap af. Ja, bij de kassa duurde het zo lang.
Het duurt lang om Cordoba uit te komen. We hadden er nog willen eten, maar de terrassen waren er overvol. Wat een mensenmassa was er op de been. Nu stoppen we in Villarubio om wat te eten. De oude ober prijst cocholite en flamenquino en salsa aan. Tezamen met een ensalada mixta vult het onze magen.
Er volgt nog een rit van 40 km door mooie natuur, waarna we in La Puebla de los Infantes zijn. Vanwege de communie die vanavond in de kerk wordt gehouden, rijden we tevergeefs een aantal blokjes om de auto te kunnen parkeren. We worden nog een keer door een agent aangehouden, omdat Leonie een eenrichtingsbord had genegeerd. Haar charmante glimlach deed de diender echter smelten en ze mocht doorrijden. Dat lukt maar een keer, merkt ze op.
We hebben een mooi onderkomen in het Posada.