Onzinnige administratie

Di 3 mei Monterrubio - Castuera 19 km 07:15-11:00 zon
Lekker, zo vroeg op pad. De ochtend ademt nog fris. De weg naar buiten het dorp is niet aangegeven en ik ben genoodzaakt mijn gps aan te zetten. Een paar pijlen extra zou de pelgrim helpen. Goed, het wordt een tochtje asfalt, zacht glooiend, niet moeilijk en met mooie vergezichten. Meer is er niet over te zeggen. Nou ja, misschien de schapenboer die de beesten zonder hulp van een hond van waar ze staan naar de stal jaagt. Af en toe gebruikt hij een steen om een schaap bij te sturen.
Ik heb geen ontbijt kunnen nemen, want de bar van het hostal was nog niet open, dus moet ik me behelpen met de bocadillo van gisteren. Ach, er zijn miljarden mensen die het met minder moeten doen. Te triest voor woorden, dat bestuurders het niet voor elkaar krijgen het voedsel- en waterprobleem aan te pakken.
De klok wijst even voor elf als ik op het Plaza de Espana in Castuera aankom. Ik stap de bar binnen om te vragen, waar de albergue is. Eerst een cortado y tostada con aceite y tomatos, want enige trek heb ik wel.
De waard wijst me het politiebureau, want daar moet ik de sleutel ophalen. De dienstdoende functionaris volgt een uitgebreide administratieve procedure waarbij drie verschillende formulieren worden ingevuld, hoe houd je mensen bezig met onzinnigheden. Maar maak er geen opmerking over, want dan breek je zijn ambt bij het fundament af.
De albergue is prachtig, twee slaapzalen met elk vier bedden. Als Fernando binnenkomt verwijs ik hem naar de andere. Aardige kerel, maar tegen zijn gesnurk is nog geen oordop bestand. En er zijn twee zeer ruime badkamers. Uiteraard doet in een de boiler het niet en in de andere lekt die. In de keuken repareer ik nog de verlichtingsbalk, waarvan de afdekkap op de grond ligt.
Fernando vraagt mij om Kees naar zijn ampollas te laten. En zo worden zijn blaren door dokter Kees en zuster Anna behandeld.
Ik heb Ben gezocht, maar niet gevonden en ga daarom naar de bar van vanochtend. Er is wifi zodat ik mijn blog van gisteren kan posten. Onder de tennispartij van Nadal tegen Kuznetsov begin ik aan deze. Riecky whatsappt waar ze moet zijn, ze loopt de komende dagen mee. Ik dirigeer haar naar de albergue.
Later zitten we weer in deze bar voor het aperitief, om Riecky bij de politie in te schrijven, maar de beambte zal wel overwerkt zijn geraakt door zoveel inschrijvingen want hij is er niet meer, het kopen van handdoeken voor Kees en Riecky, beiden vergeten, en het kopen van ingrediënten voor het avondmaal.
Tijdens het aperitief worden oude Nederlandse hits opgehaald van Ria Valk: Santa Domingo, Fernando, Filipo en Jose; Mexicohohooo van ZZN, Kleine Kokette Katinka en nog meer. En gelachen dat we hebben.
Het avondmaal bestaat uit een ensalada mixta bereid door Fernando en een vullende spaghetti samengesteld door de dames. De wijninkoop was in handen van Ben. En ik mocht de tien kilo boodschappen van de Dia naar de albergue sjouwen. Toegegeven, Riecky heeft wel gevraagd of zij het over moest nemen.