Weerzien

Za 14-07-2018 Brindisi - Torchiarolo 25 km 07:05-12:40 zon
Vandaag gaat het gebeuren: ik zie mijn schat weer sinds een maand separato en haar geliefde nicht. Maar gauw opschieten, dan ben ik op tijd in Torchiarolo.
Een ontbijtje krijg ik in de bar. Ik heb eerst voor de zekerheid maar op mijn kamer gegeten, want op een koffie en een chocoladecroissant red je het geen 25 km.
Daarom nam ik gisteren de bus, die kilometers om een stad uit te komen zijn meestal niet de leukste. Uiteindelijk kom ik dan weer tussen de olijfbomen en krekels. Ik kan niet meer zonder.
De route staat goed aangegeven. Zeker een actieve afdeling van de VFS. Toch gaat het een enkele fout. In een bosgebied kom ik op een niet begaanbaar pad. Kortom, ik loop weer een paar kilometers extra. Als er dan een actieve groep mensen is, leg de route dan over altijd goed beloopbare en onderhouden paden. Dat voorkomt dit geklooi.
Na het bos loop ik op een fietspad linea recta naar Torchiarolo. En daar zitten ze: mijn eega en haar nicht, die mij aan ziet komen en begint te roepen. Mijn eega is niet van dit soort dingen. Ze willen alles van me weten. Dat heb ik natuurlijk al in de blog verteld. We drinken wat en willen nog wel wat eten, maar alle zaken sluiten hier om één uur. Ook van de bar waar we zitten gaan de luiken dicht. De dames gaan naar het vakantiehuis en ik naar mijn overnachtingsadres. Daar telefoneer ik en zeg ik dat ik er ben. Moeder en dochter bestieren het onderkomen. Moeder vertelt alles en dochter vertaalt alles in het Engels. Daar maak ik later gebruik van en vraag haar naar het klooster in Martano te bellen voor een overnachting op maandag.
Het verblijf is gehuisvest in de Scuola Materna, mooi onderhouden en schoon. Er staan van allerlei etenswaren en drank voor de avondmaaltijd, ontbijt en onderweg voor mij klaar. Gewéldig, wat een luxe en zorgzaamheid.
Als ik later met mijn rechter schoen op zoek ga naar de schoenmaker die er volgens onze nicht zou moeten zijn - gevraagd aan de barkeeper - blijkt geen dorpsgenoot hem te kennen. Morgen maar in Lecce kijken.
Van de etenswaren maak ik een lekkere pasta a la tonno, met perzik en pistache yoghurt toe.