Notenbomen

 

Zo 08-05-2022 Pedro Andrés - Nerpio 11,8 km 10:40-13:00 zon

Riecky heeft wakker gelegen van hoe weer naar Pedro Andrés te komen. Lopen wil ze die afstand niet meer. Ze vindt ook, dat ze alles moet regelen. Gisteravond heeft ze tot elf uur geprobeerd een taxi te bellen. De irritaties van dagen op elkaars lippen zitten komen eruit.
Aangekomen in het restaurant van het hotel vraag ik aan een groep mannen of zij ons kunnen helpen. De man achter de bar geeft aan, dat hij zo zal bellen. Even later zegt hij, dat er om negen uur een taxi staat.

Een tengere Spanjaard rijdt ons in een uur met een Mercedes naar Pedro Andrés. Ook hij foetert over de erbarmelijke staat van de weg. Gisteren deden we er ruim anderhalf uur over, maar hadden we wel een gezellig gesprek met Anthony. Bij Loli nemen we nog een koffie en daarna begint de tocht.

De route, hoewel niet gemarkeerd, is makkelijk te volgen zo opgesloten tussen twee bergketens en langs de Río Taibilla. De Ruta Nogales Centenarios (route van de 100-jarige notenbomen) loopt over hetzelfde pad. Er staan dus veel notenbomen.
Het pad is 'druk'. We komen wel meer dan tien mensen tegen. El Plantón del covacho, een afgestorven notenboom van meer dan 500 jaar, wordt veel gefotografeerd. Later lopen we met een stel op richting Nerpio.

In hostal-restaurant Nogales is het erg druk, veel sportieve dagjesmensen. Het geluidsniveau in het restaurant is niet te harden, wat praten Spanjaarden toch veel en vooral hard. Zeker als ze bij elkaar zijn. Gelukkig krijgen wij een tafel buiten. Nogales betekent noten, dus deze zul je eten, zelfs als bodem van de flan.